een man stapt in mijn hoofd
ik draag zijn naam de wereld op
en zie hem kleiner worden
hij kruipt dicht onder mijn huid

Langs de beentjes van mijn hand
glijdt hij omlaag en lager tot
de halve maan van nagels
waarin het licht wordt opgevat

hij trekt de toppen over
ik schrijf zijn lichaam af ik zie
hij schijnt nog lichter dan daarvoor
hij schijnt tussen mijn vingers door

ik leg mijn hand op tafel
hij rust zacht op het papier
ik druk mijn oor tegen het blad
hoor het in alle nerven kraken.

© A.T.Maatman-Douma